|
Trochę głupio było nam zacząć ten temat i omijaliśmy go jak się dało. Najpierw się wygłupialiśmy, później zaczął się jakiś film to się w niego wtuliłam i zaczęliśmy oglądać. Ale w przerwie na reklamę Marcin wyłączył telewizor. Wiedziałam, że zacznie się na poważnie. Weronika, zaczął Marcin. Wiemy oboje już co do siebie czujemy. Wiemy, że całkiem przypadkiem udało nam się zamieszkać razem. Ale…No właśnie i na tym ale stanęło. Jakoś żadne z nas, nie miało odwagi rzucić swoim pomysłem i poddać go dyskusji. No cóż. Kochanie, może kiedy indziej skończymy tą rozmowę?
To było pierwsze co nasunęło mi się na myśl. Nie Weronika, usłyszałam od Marcina. Jesteśmy dorosłymi ludźmi i chyba powinniśmy potrafić rozmawiać o czymś, co jest jakąś barierą. Zaczniemy milczeć na temat małych spraw, to na temat dużych w ogólne nic nie powiemy. No i co ja mam powiedzieć, bardzo ciekawe. Prawda jest taka, że miał świętą rację. Nic dodać, nic ująć. Ehhh, jakiego mam mądrego chłopa, a ja taka durna. Toż to rzadkość w związku.
|